Sosis Partisi (Sausage Party) 2016

Süpermarket raflarında yan yana duran sosislerin, sandviç ekmeklerinin ve hardal kavanozlarının her sabah güneş doğarken Tanrı olarak gördükleri insanlara tapındığını, tek hayallerinin ise “Öte Dünya” dedikleri kapının dışına seçilerek gitmek olduğunu söylesem ne dersiniz? Kulağa bir çocuk filmi gibi geliyor değil mi? İşte Seth Rogen ve ekibi tam olarak bu sevimli illüzyonu alıp, üzerine tonlarca kara mizah, absürt felsefe ve dozajı yüksek bir yetişkin erotizmi boca ederek yüzümüze fırlatıyor. Sosis Partisi (Sausage Party – 2016), masum bir animasyon çizgisinin altında yatan en provokatif, en akıl dışı ve en cesur Hollywood işlerinden biri.

Kafanızda “Bu akşam ne izlemeli?” sorusu dolanıyorsa ve klasik kalıpların tamamen dışına çıkan, izlerken kahkahayla karışık bir şok yaşatacak bir yapım arıyorsanız doğru adrestesiniz. Bu incelemede, market raflarındaki felsefi aydınlanmayı, tabuları yıkan senaryoyu ve Hollywood’un en edepsiz senaristlerinin arka bahçesini masaya yatırıyoruz. İzleme listenize yeni bir film seçeneği eklemeden önce, bu animasyonun sevimli kapağına kanmamanız gerektiğini baştan söyleyelim.

Sosis Partisi Konusu Nedir? Raflarda Başlayan Bir Varoluş Sancısı

Shopwell’s adlı devasa bir süpermarkette geçen hikayemiz, ürünlerin insanları birer ilah, reyon dışındaki dünyayı ise cennet sanması üzerine kurulu. Ana karakterimiz Frank adında bir sosis. Frank’in tek amacı, sevgilisi olan sosis ekmeği Brenda ile aynı alışveriş arabasına seçilmek ve kapının dışındaki o gizemli Cennet’te mutlu mesut yaşamak. Ancak paketinden çıkan ve insan dünyasının gerçek yüzünü gören bir bal hardalının reyonlara geri dönüp anlattığı dehşet verici hikaye, Frank’in kafasında ilk şüphe tohumlarını ekiyor.

İnsanların onları sevip korumadığını, aksine canlı canlı soyup doğradığını, kaynar sulara atıp çiğnediğini öğrenen Frank, inandığı tüm dogmaları sorgulamaya başlıyor. 2016 yılı filmleri arasında tam anlamıyla bir aykırı çocuk olan yapım, Frank’in gerçeği arama yolculuğunu ve marketteki diğer ürünleri bu derin uykudan uyandırma çabasını konu alıyor. Olaylar geliştikçe sıradan bir reyon macerası, adeta bir devrim hareketine dönüşüyor.

Sosis Partisi Sadece Bir Komedi Mi Yoksa Ağır Bir Din Ve İnanç Eleştirisi Mi?

Sosis Partisi (Sausage Party – 2016), yüzeysel olarak belaltı şakalarla dolu bir absürt komedi gibi görünse de temelinde inanç sistemlerini, dini dogmaları ve toplumsal önyargıları sert bir dille eleştiren felsefi bir hicivdir. Yapım, insanlığın bilinmezlik karşısında sığındığı “kurtuluş mitlerini” süpermarket ürünleri üzerinden mizahi bir dille deşifre eder.

Çok net ifade edelim, bu yapım Platon’un ünlü Mağara Allegorisi’nin en edepsiz ve en modern uyarlamasıdır. Gölgeleri gerçek sanan ve mağaradan çıkıp güneşi görünce deliren adamın yerini burada Frank alıyor. Market sakinlerinin düzeni bozulmasın diye uydurduğu dualar, kurguladıkları cennet tasvirleri ve kendi aralarında ırk, din, kültür üzerinden tartışmaları günümüz jeopolitik gerilimlerinin birebir bir yansımasıdır.

İsrail-Filistin Geriliminden Irkçılığa: Reyonlardaki Dünya Siyaseti

Sosis Partisi’nin en güçlü felsefi ve sosyolojik vurgusu, Yahudi ekmeği Sammy Bagel Jr. ile Arap lavaşı Kareem Abdul-Lavash arasındaki bitmek bilmeyen reyon kavgasıdır. İki farklı kültürün ve inancın temsilcisi olan bu iki gıda maddesi, sırf reyonun en iyi yerine sahip olmak ve kapının dışındaki “büyük ödülü” kazanmak için birbirini yer. Senaristler, Orta Doğu krizini bir bagel ve bir lavaş üzerinden öyle zekice karikatürize etmişler ki, gülmekle düşündürmek arasındaki o ince çizgide cambazlık yapıyorsunuz.

Aynı şekilde, reyonun en eski sakinleri olan ve hiç bozulmayan ürünlerin (Non-Perishables) Tanrı fikrini insanları sakinleştirmek için nasıl uydurduklarını anlattıkları sahneler, din sosyolojisi derslerinde okutulacak cinsten. Sistem, kitleleri kontrol etmek için tatlı bir yalana ihtiyaç duyar, Frank ise acı da olsa gerçeğin peşinden gider. Bu yönüyle film, tıkandığınız anlarda aradığınız derinlikli en iyi komedi filmleri arasında radikal bir noktada duruyor.

Sosis Partisi Karakterleri Ve Seslendirme Kadrosu: Yıldızlar Geçidi

Bir animasyonun başarısı, çizimlerinin kalitesi kadar seslendirme kadrosunun ruhunu ne kadar yansıttığıyla da ilgilidir. Seth Rogen ve uzun yıllardır birlikte çalıştığı ekibi, Hollywood’un A-sınıfı aktörlerini bu çılgın projenin etrafında toplamayı başarmış. Seslendirme performansları o kadar organik ki, karakterlerin birer gıda maddesi olduğunu bir noktadan sonra unutuyorsunuz.

• Seth Rogen (Frank): Gerçeğin peşinden giden, meraklı ve sorgulayan idealist sosis.
• Kristen Wiig (Brenda): Dini kurallara ve dokunulmazlığa körü körüne bağlı, günah işlemekten korkan sosis ekmeği.
• Edward Norton (Sammy Bagel Jr.): Woody Allen üslubuyla konuşan, neurotik Yahudi ekmeği.
• David Krumholtz (Kareem Abdul-Lavash): Geleneklerine bağlı, öfkeli ve inançlı Arap lavaşı.
• Nick Kroll (Douche): Son kullanma tarihi geçtiği için intikam hırsıyla dolan, güç bağımlısı bir kadın hijyen ürünü.
• Salma Hayek (Teresa Taco): Kendi oryantasyonunu keşfetmeye çalışan, Brenda’ya hayran olan tutkulu bir meksika takosu.

Sosis Partisi Sınırları Ne Kadar Zorluyor? Yaş Sınırı Ve Uyarılar

Bu noktada çok net bir kırmızı çizgi çekmemiz gerekiyor. Eğer evde çoluk çocuk toplanıp keyifli bir yetişkin animasyonu izleyelim derseniz, hayatınızın en büyük travmasını yaşayabilirsiniz. Film, MPAA tarafından “R-Rated” (17 yaş ve üzeri) olarak derecelendirilmiştir. Küfür, yoğun cinsel göndermeler, uyuşturucu kullanımı ve filmin finaline doğru gerçekleşen o meşhur “reyon partisi” sahnesi, alışageldik animasyon kalıplarını tamamen yerle bir ediyor.

Seth Rogen’ın Felekten Bir Gece tarzı kontrolsüz mizah anlayışını animasyon dünyasına taşıdığı bu yapım, Pixar ve Disney’in o sevimli, insansı eşya/hayvan konseptlerini tam anlamıyla istismar ediyor. Oyuncakların veya arabaların canlı olduğu dünyaları izledik, peki ya mutfakta doğranan patateslerin çığlıklarını hiç düşündünüz mü? Film, bu vahşeti bir korku filmi edasıyla ama komedi sosuna batırarak sunuyor.

Sosis Partisi’nin Raf Ömrü: Parlayan Detaylar ve Sıkıcı Bayat Şakalar

Sosislerin En Lezzetli Yanları: Yapımın Başarıları

• Ezber Bozan Konsept: Tüketim kültürünü ve dini dogmaları bir süpermarket üzerinden eleştirme fikri dahice.
• Zengin Seslendirme Kadrosu: Edward Norton, Salma Hayek ve Seth Rogen gibi isimlerin performansları inanılmaz yüksek.
• Popüler Kültür Göndermeleri: Er Ryan’ı Kurtarmak’tan Terminatör’e kadar onlarca kült filme yapılan zekice saygı duruşları.
• Müzik Kullanımı: Alan Menken’in (Disney klasiklerinin efsane bestecisi) filmin başındaki şarkıyı bestelemiş olması müthiş bir ironi katıyor.

Tadı Kaçan Kısımlar: Filmin Zayıf Halkaları

• Dozajı Kaçan Belaltı Mizah: Bazı sahnelerde felsefi alt metin unutulup, sırf şok yaratmak adına üst üste küfür ve cinsel içerikli espri pompalanıyor.
• Temponun Bazen Düşmesi: İkinci periyotta Frank’in market içindeki arayış sahneleri bir miktar tekrara düşüyor.
• Görsel Kalite Sınırı: Bütçe kısıtlamaları nedeniyle animasyon kalitesi bir Pixar seviyesinde değil (ancak hikaye bunu kompanse ediyor).

Sosis Partisi Kamera Arkası: Mutfakta Neler Pişti?

Edward Norton’ın Takıntısı: Edward Norton senaryoyu okuduğunda o kadar heyecanlanmış ki, filmde mutlaka yer almak istemiş. Hatta kadroya diğer aktörlerin katılması için bizzat aracı olmuş ve Sammy Bagel Jr. rolü için günlerce şive çalışmış.

Disney Bestecisinden İronik Şarkı: Filmin açılışındaki o neşeli ve inanç dolu “The Great Beyond” şarkısını, *Güzel ve Çirkin*, *Aladdin* gibi Disney klasiklerinin ikonik bestecisi Alan Menken hazırladı. Çizgi film masumiyetindeki bu müziğin ardındaki edepsiz sözler muazzam bir zıtlık oluşturuyor.

Bütçe Ve Gişe Başarısı: Sadece 19 milyon dolarlık görece düşük bir bütçeyle çekilen film, dünya çapında 140 milyon dolardan fazla gişe hasılatı elde ederek tarihin en çok kazanan R-Rated animasyonlarından biri oldu. Bu başarı, tıpkı Deadpool (2016) gibi yetişkin içerikli yapımların sinemada ciddi bir karşılığı olduğunu kanıtladı.

Bu Çılgın Market Macerası Kimlerin Damak Tadına Uygun?

Eğer mizah anlayışınız sınır tanımıyorsa, kara mizaha düşkünseniz, Ahmaklar tarzı toplumsal hicivleri seviyorsanız ve din/felsefe konularının tiye alınmasından rahatsız olmuyorsanız bu film sizin için biçilmiş kaftan. Sizi hem güldürecek hem de bir daha buzdolabını açtığınızda domateslere farklı bir gözle bakmanızı sağlayacak.

Ancak, hassas dini değerleri olan, belaltı ve argo mizhtan nefret eden, “animasyon dediğin masum olur” kafasındaki izleyicilerin bu yapımdan fersah fersah uzak durması gerekiyor. Filmin herkese göre olmadığı, izleyiciyi iki radikal kutba böldüğü aşikar.

Siz bu çılgın market macerasını izlediniz mi? Frank’in gerçeği arama yolculuğu ve filmin o tartışmalı final sahnesi hakkında ne düşünüyorsunuz? Aşağıdaki yorumlar kısmında fikirlerinizi bizimle paylaşmayı ve izlemeli.com topluluğuna katılmayı unutmayın!