Hepsini Vur

Beyazperde tarihine baktığınızda, bazı filmler Oscar heykelciğini kapmak için ağır çekim dramalarla kendisini paralarken, bazıları ise sadece “gelin biraz ortalığı dağıtalım” diyerek koltuklarınıza mıhlanmanızı sağlar. İşte Hepsini Vur (Shoot ‘Em Up), tam olarak ikinci kategoriye giren, kurşunların havada uçuştuğu, mantık aramayı kapının önünde bırakmanız gereken safkan bir adrenalin deposu. Eğer “akşam şöyle kafa dağıtacak ne izlemeli?” diye kara kara düşünüyorsanız ve sinirleriniz biraz gevşemeye ihtiyaç duyuyorsa, doğru yerdesiniz. Bu film, bir sanat eseri iddiasında değil ama izlediğiniz en eğlenceli “kaos senfonisi” olmaya aday.

Mantık mı? O da Ne?

Modern sinemada her şeyin altında devasa alt metinler, toplumsal mesajlar veya karmaşık kurgular aramaktan yorulduysanız, bu film sizin için bir detoks etkisi yaratacak. 2007 yılı filmleri arasında özel bir yere sahip olan Shoot ‘Em Up, temelinde şunu söylüyor: “Elimde bir havuç var, bir de makineli tüfek. Sizce hangisi daha tehlikeli?” Clive Owen’ın canlandırdığı Smith karakteri, tam bir “anti-kahraman”. Adamın derdi ne dünyayı kurtarmak ne de büyük bir felsefi arayış. O sadece doğru zamanda, doğru yerde bulunup, bir bebeği kurtarmaya çalışırken önüne çıkan herkesi haklamaya odaklanmış durumda.

Film, açılış sahnesinden itibaren vitesi beşe takıyor ve sonuna kadar frene dokunmuyor. Karakterimiz Smith, bir havuç yiyerek başladığı sahnede bile karizmasından ödün vermiyor. İşte bu, filmin genel havasını özetliyor: Ciddiyetin zerresi yok, ama ciddiyetsizliği o kadar ciddi bir şekilde işliyor ki, kendinizi gülmekten alıkoyamıyorsunuz.

Karakter Analizi ve Aksiyonun Anatomisi

Clive Owen, bu filmde “cool” olmanın kitabını yeniden yazıyor. O kadar sakin, o kadar umursamaz ki, etrafında binlerce mermi patlarken o sadece bir sonraki hamlesini hesaplıyor. Paul Giamatti ise kötü adam rolünde adeta döktürüyor. Genelde dramatik rollerde görmeye alıştığımız Giamatti’nin, Smith’e olan takıntılı ve sinir bozucu nefreti, filmi sıradan bir çatışma filminden çıkarıp bir kedi-fare oyununa çeviriyor. Monica Bellucci mi? O zaten başlı başına bir atmosfer unsuru. Filmdeki varlığı, hikayenin sertliğine estetik bir yumuşaklık katıyor.

Yönetmen Michael Davis’in vizyonu aslında oldukça net: “Çizgi roman estetiğini gerçek hayata taşıyabilir miyiz?” Cevap evet. Shoot ‘Em Up, adeta bir video oyununun en yüksek zorluk seviyesinde oynanan bölümleri gibi. Kameranın hızı, kurgudaki o keskin geçişler ve aksiyon sahnelerinin ritmi, izleyiciyi yormadan sürekli tetikte tutuyor.

Neden İzlemelisiniz?

Dürüst olalım, sinema eleştirmenleri bu tarz filmleri genellikle burun kıvırarak karşılar. Ama biz eleştirmen değil, sinema aşığıyız. İşte bu filmi en iyi aksiyon türündeki yapımlar listenizin “guilty pleasure” kısmına eklemeniz için birkaç sebep:

• Hız Faktörü: Bir dakika bile sıkılmanıza izin vermiyor. Aksiyon dozajı, nabzınızı sürekli yüksek tutacak kadar dengeli.
• Özgün Aksiyon: Hollywood’un klişe çatışma sahnelerinden sıkıldıysanız, burada göreceğiniz “havuçlu dövüş” sahneleri size bambaşka bir ufuk açacak.
• Müzik ve Atmosfer: Filmin müzikleri, sahnenin tansiyonuna öyle bir uyum sağlıyor ki, her mermi vuruşu bir nota gibi işlenmiş adeta.

Film Hakkında Az Bilinen Detaylar

Biliyor muydunuz? Clive Owen, film boyunca sergilediği o meşhur “havuç yeme” alışkanlığını karakterin bir parçası haline getirmek için çekimler boyunca gerçekten kilolarca havuç tüketmek zorunda kalmış. Ayrıca filmin finalindeki o meşhur gökyüzü dalışı sahnesi, o dönemde CGI (bilgisayar üretimli imgelem) teknolojisinin sınırlarını zorlamak adına çekilen en detaylı sahnelerden biri olarak kabul ediliyor.

Kimlere Hitap Ediyor?

Eğer “benim izleyeceğim filmde derin bir diyalog olsun, karakterler sürekli ağlasın, sosyal mesaj versin” diyorsanız, bu film size göre değil. Ancak,
aksiyon filmi izle seçeneklerini gözden geçirenler, John Wick serisinin temellerini merak edenler, “düşünmeyeyim, sadece eğleneyim” diyenler ve karanlık mizah ile şiddetin harmanlanmasından keyif alanlar bu filmi kaçırmamalı. Distopik veya ağır dramlardan sonra zihni boşaltmak için harika bir “sinir yatıştırıcı”.

Artılar ve Eksiler

• Güçlü Yanları: Akıcı tempo, Clive Owen ve Paul Giamatti’nin kimyası, yaratıcı aksiyon sekansları.
• Zayıf Yanları: Hikaye derinliği neredeyse yok denecek kadar az, karakter motivasyonları biraz yüzeysel.
• Atmosfer: 2000’lerin ortası aksiyon estetiğini doruklarda yaşatan, gri ve sert bir ton.

Sonuç olarak, Shoot ‘Em Up, sinema dünyasının o çok konuşulan “sanat” tartışmalarının dışında, kendi halinde ama oldukça gürültülü bir şölen. Şimdi top sizde. Bu çılgın aksiyon trenine binmeye hazır mısınız, yoksa “ben daha ağır bir şeyler arıyorum” mu diyeceksiniz? Filmi izlediyseniz veya izlemeyi düşünüyorsanız, sizin için en “saçma ama eğlenceli” aksiyon sahnesi hangisiydi? Aşağıdaki yorumlar kısmında buluşalım, filmi birlikte eleştirelim veya siz kendi favori aksiyonlarınızı önerin. Unutmayın, iyi bir film bazen sadece sizi koltuğunuzda zıplatandır!