Deadpool

Kabul edelim, süper kahraman filmlerinin o pırıl pırıl, ahlak abidesi, pelerini rüzgarda ahenkle dalgalanan tiplerinden hepimiz biraz sıkıldık. Bir yanda dünyayı kurtarırken “ah ne kadar da nazik ve kibarım” diyenler, diğer yanda ise ağzından çıkan her kelime ile hem düşmanlarını hem de dördüncü duvarı paramparça eden bir paralı asker… Evet, Wade Wilson’dan, namıdiğer Deadpool’dan bahsediyorum. 2016 yılında beyaz perdeye bomba gibi düşen bu film, klasik çizgi roman uyarlamalarının o steril dünyasına orta parmak çıkararak geldi. Eğer “ne izlemeli” diye kara kara düşünüyorsanız ve biraz absürtlük, bolca kan ve bolca espri arıyorsanız, doğru yerdesiniz.

Deadpool: Bir Kahramanlık Hikayesi mi, Yoksa Bir Delilik Manifestosu mu?

Yönetmen Tim Miller, Deadpool ile bize sadece bir süper kahraman filmi değil, aynı zamanda sinema endüstrisinin kendi kendini ne kadar ciddiye aldığının da bir parodisini sundu. 2016 yılı filmleri arasında vizyona girdiğinde, izleyiciyi alışık olduğu formüllerin dışına çıkmaya zorlayan bu yapım, “kahraman olmak için illa pelerinine ve kusursuz bir diş yapısına ihtiyacın yok” mesajını veriyor. Hikaye basit, eski bir özel kuvvetler askeri olan Wade Wilson, kanser teşhisiyle yüzleşince hayatı bambaşka bir noktaya evriliyor. Bir deney sonucunda oluşan o “nevi şahsına münhasır” görünüşü ve ölümsüzlük yeteneği, onu sıradan bir adamdan, kendi yaşamını bir aksiyon filmine dönüştüren bir antikahramana çeviriyor.

Karakterin Dili ve Dördüncü Duvarın İflası

Deadpool’u özel kılan şey sadece kılıçları veya nişancılığı değil, kesinlikle o bitmek bilmeyen çenesi. İzleyiciyle doğrudan konuşması, “dördüncü duvarı yıkmak” dediğimiz o teknik olayı bir sanat haline getirmesi, filmi Dövüş Kulübü gibi kült yapımların yanında farklı bir yere konumlandırıyor. Karakter analizine girdiğimizde, Wade Wilson, travmalarını espriyle maskeleyen, aslında oldukça trajik bir figür. Ryan Reynolds, sanki bu rol için doğmuş gibi. Sanki kaliteli bir yapım izlemek isteyenler için özel olarak kurgulanmış gibi seyirciyle kurduğu o organik bağ, filmi izlenebilir kılan en temel unsur.

Atmosfer, Müzik ve O Kaotik Estetik

Filmdeki atmosfer oldukça karanlık ancak bu karanlık, sürekli neon ışıklar ve kan kırmızısıyla dengeleniyor. Görsel olarak bakıldığında, bütçesini sonuna kadar kullanan bir yapı var. Müzik seçimleri ise filmin kaotik ruhuna tam uyum sağlıyor. 80’lerin o kendine has pop ve rock tınıları, Wade Wilson’ın kafasının içindeki o tuhaf dünyaya cuk oturuyor. Eğer Günah Şehri tarzında görsel bir şölen ve klişelerden arınmış bir tempo arıyorsanız, bu yapım sizi asla sıkmayacak.

Neden İzlemelisiniz?

Birçok kişi “Bu film gerçekten izlenmeye değer mi?” diye soruyor. İşte cevabı: Eğer filmlerde mantık hataları arayıp sinir krizi geçiren biri değilseniz, aksine “ya eğlenmeme bakarım, hayat zaten kısa” diyenlerdenseniz, bu film size ilaç gibi gelecek. Deadpool, türün kurallarını yıkmakla kalmıyor, onları bir güzel çiğneyip çöpe atıyor.

• Artıları:
  • Eşsiz mizah anlayışı ve dördüncü duvarı yıkma sanatı.
  • Ryan Reynolds”ın karakteri adeta yaşaması (Performansı gerçekten üst düzey).
  • Aksiyon sahnelerinin kurgusu oldukça yaratıcı ve hızlı.
  • Süper kahraman türüne getirdiği taze ve “sayko” bakış açısı.
• Eksileri:
  • Mizah tarzı herkese hitap etmeyebilir, bazen oldukça “bel altı” ve rahatsız edici olabilir.
  • Hikaye yapısı, modern süper kahraman filmlerine göre biraz basit kalabilir.
  • Yoğun şiddet ve kan içerdiği için hassas bünyeleri biraz zorlayabilir.

Kimlere Hitap Ediyor?

Bu öneri özellikle şu kitle için: “Ben artık dünyayı kurtaran, ağlayan, her filmde aynı dramatik sahneleri izlemekten bıktım” diyenlere. Eğer kara mizah seviyorsanız, çizgi roman kültürüne az çok aşinaysanız (ama fanatik bir bağnazlığınız yoksa) ve biraz “politik doğruculuktan” uzaklaşmak istiyorsanız, Deadpool tam size göre. Özellikle distopik veya absürt aksiyon severlerin kaçırmaması gereken bir yapım.

Kamera Arkasından İnciler

Biliyor muydunuz? Deadpool kostümünün altında Ryan Reynolds’ın hareket kabiliyeti oldukça sınırlıydı. Ancak en ilginç detay, filmin senaryosunun yıllarca stüdyolar tarafından “çok riskli” bulunup reddedilmesiydi. Ryan Reynolds, filmin hayata geçmesi için kendi maaşından bile feragat etti. Ayrıca, filmdeki maske tasarımı, Wade’in mimiklerini daha rahat yansıtabilmek için dijital olarak desteklenmiş, yani o gördüğünüz her kaş hareketi aslında teknik bir harika!

Siz Ne Düşünüyorsunuz?

Sonuç olarak Deadpool, modern sinemanın bir “yaramaz çocuğu” gibi. Bazen haddini aşıyor, bazen sınırları zorluyor ama sonunda sizi güldürmeyi başarıyor. Peki siz bu film hakkında ne düşünüyorsunuz? Ryan Reynolds’ın bu performansı çizgi roman dünyasında bir devrim miydi, yoksa sadece abartılı bir pazarlama başarısı mı? Filmde en çok sevdiğiniz o “sayko” an hangisiydi? Yorumlarda buluşalım, filmi birlikte parçalara ayıralım ya da sadece üzerine bir kahve içip dedikodusunu yapalım. Sizin fikriniz, bir sonraki film tavsiyesi listemizi şekillendirebilir!