Yeni Yıl Işıkları

Kabul edelim, hayat bazen aşırı ciddi, fazla dramatik ve gereğinden fazla “karanlık sinema” ile dolu. Bazen tek istediğimiz beynimizi bir süreliğine rafa kaldırıp, kendimizi o bildik, aşırı süslü, bol ışıklı ve hafif naif Noel atmosferine bırakmak. İşte tam bu noktada Yeni Yıl Işıkları (orijinal adıyla Deck the Halls) sahneye çıkıyor. Eğer beklentiniz Oscar ödüllü bir başyapıt izlemekse, yanlış yerdesiniz dostum. Ama eğer “biraz gülsem, biraz çocuklaşsam ve o tanıdık tatlı kaosu izlesem ne olur?” diyenlerdenseniz, doğru yerdesiniz. 2006 yılı, romantik komedi ve hafif dozda aile komedileri için altın bir çağdı ve bu film, o dönemin tüm o “huzurlu ama kaotik” ruhunu buram buram taşıyor.

Yeni Yıl Işıkları: Bir Komşu Savaşına Hazır mısınız?

Konu oldukça basit ve aslında hepimizin mahalle kültüründen aşina olduğu bir çatışma üzerine kurulu: Bir tarafta “düzen takıntılı”, Noel geleneklerini bile bir çizelgeye bağlamış olan Steve, diğer tarafta ise her şeyi abartmayı yaşam felsefesi edinmiş, ışıklarla uzaydan görülebilecek bir ev yaratma hayaliyle yanıp tutuşan Buddy. Bu film, bir “komşu savaşı” ne kadar ileri gidebilir sorusunun cevabını, bolca elektrik faturası ve biraz da absürtlükle veriyor. Budala Dedektif tarzı bir absürtlük arayanlar, dışarıda kar yağarken battaniyenin altında kıvrılmak istediğiniz o akşamlar için tam bir başucu eseri.

Yönetmen koltuğunda John Whitesell olunca, filmin türünün gerekliliklerini fazlasıyla yerine getirdiğini söyleyebiliriz. Whitesell, seyirciyi şaşırtmaya çalışmak yerine, 2000’lerin ortasındaki o güvenli liman komedisini kusursuz işletiyor. Film, izleyiciyi çok fazla derinlik analiziyle yormuyor, aksine görsel bir şölenin içine hapsediyor. Işıklar, süsler, ağaçlar ve o bitmek bilmeyen rekabet… Eğer sadece güzel vakit geçirmek için eğlenceli bir yapım arıyorsanız, bu film beklentilerinizi karşılayacak.

Neden İzlemelisiniz? Atmosfer ve Oyunculuklar

Filmin en büyük kozu şüphesiz Danny DeVito ve Matthew Broderick ikilisi. Biri sinemanın en ikonik “yaramaz çocuk” figürlerinden biri, diğeri ise “düzenli aile babası” rolünün yaşayan efsanesi. İkilinin arasındaki kimya, senaryonun bazen klişeye düşen taraflarını bir şekilde kurtarmayı başarıyor. Felekten Bir Gece tadında bir dinamik arayanlar, bu ikilinin birbirini çıldırtma sahnelerini sevecektir. Özellikle görsel anlatımdaki o aşırıya kaçan Noel ışığı tasvirleri, filmi izlerken gözlerinizi yormakla kalmıyor, aynı zamanda size “bir insanın ne kadar ışığa ihtiyacı olabilir?” sorusunu da sorduruyor.

Karakter Analizi: Düzen mi, Kaos mu?

Steve (Broderick), hayatını bir algoritma gibi yaşayan karakteri mükemmel yansıtıyor. Onun dünyasında her şeyin bir yeri var. Buddy (DeVito) ise tam bir kaos ajanı. Bu zıtlık, filmin çatışmasını besleyen en önemli unsur. Karakterler derinlemesine psikolojik tahlillerden ziyade, bir komedi dinamiklerine hizmet ediyorlar. İzlerken kendinizi hangisine daha yakın hissettiğiniz ise sizin biraz “sayko” mu yoksa tamamen “düzenli” biri mi olduğunuzu ele verebilir.

Film Hakkında Bilmeniz Gerekenler

• Güçlü Yanlar: Hafif ve eğlenceli bir atmosfer, Danny DeVito’gen doğal enerjisi, dönemine göre oldukça başarılı ışıklandırma tasarımı.
• Zayıf Yanlar: Tahmin edilebilir bir senaryo, bazı sahnelerde aşırıya kaçan slapstick (fiziksel) komedi öğeleri.
• Puan/Eleştiri: Genel sinema otoritelerinden düşük puanlar alsa da, evde aileyle vakit geçirmek isteyenlerin notu genellikle “çerezlik ve eğlenceli” seviyesinde kalıyor.

Peki, bu 2006 yılı yapımları arasından sıyrılan bu filmi kimler izlemeli? Eğer kendinizi biraz yorgun hissediyorsanız, beyninizi dinlendirecek bir şeyler arıyorsanız ya da sadece 2000’lerin o nostaljik, parlak ve renkli Noel filmi tadını özlediyseniz tam size göre. Distopik bilim kurgu ya da ağır psikolojik gerilim arayanlar için bu film, bir kahve molası etkisi yaratacaktır.

Kamera Arkası Detayları: Biliyor muydunuz?

Filmdeki o meşhur, uzaydan görülebilecek kadar parlak olan evin ışıklandırılması için harcanan elektrik miktarının gerçek hayatta küçük bir kasabayı besleyebileceği söylentileri o dönem çok konuşulmuştu. Ayrıca, Danny DeVito’nun filmdeki enerjisi o kadar yüksekti ki, set çalışanları çekimler sırasında bazen yönetmenden bile daha fazla yorulduklarını itiraf etmişlerdi.

Son Söz: Siz Ne Düşünüyorsunuz?

Evet, Yeni Yıl Işıkları bir sinema şaheseri değil, kimse size bunun “yılın en iyi yapımı” olduğunu iddia etmiyor. Ancak sinema sadece büyük sanat filmlerinden ibaret değil, bazen de böyle küçük, ışıklı ve biraz da “çatlak” komedilerin hakkını vermek gerekir. Şimdi sözü size bırakıyorum. Sizce komşunuzla böyle bir ışık savaşına girmek mantıklı mı, yoksa Steve gibi “bu da nereden çıktı?” mı derdiniz? Kendi komşuluk anılarınızı veya Noel filmleri hakkındaki sivri fikirlerinizi yorumlarda paylaşın, tartışalım!