Suyun Sesi (The Shape of Water) 2017

Sinema dünyası, bazen öyle tuhaf sularda yüzüyor ki, neye çarptığınızı anlamadan kendinizi büyülenmiş buluyorsunuz. Suyun Sesi (The Shape of Water), tam da bu tanımın karşılığı. Guillermo del Toro, elinde bir kova dolusu hüzün, bir avuç karanlık masal ve bolca yeşil ışıkla gelip, bizi alışılagelmiş “aşk hikayesi” formüllerinden kurtarıyor. Eğer “yine mi romantik film?” diye dudak bükenlerdenseniz, durun bir saniye, çünkü burada göreceğiniz aşkta ne Hollywood klişeleri var ne de mide bulandırıcı bir şaşa. Burada sadece suyun altında yankılanan, dilsiz bir çığlık ve insan olmanın ne anlama geldiğine dair oldukça “balıksı” bir sorgulama var.

Guillermo del Toro’nun Masalsı Dünyasında Bir Gezi

Peki, bu 2017 yılı filmleri arasında neden bu kadar parladı? Del Toro, canavarlara olan saplantısını biliyoruz, ancak bu kez onları ötekileştirmiyor, aksine, canavarın aslında toplumun “normal” olarak dayattığı insanlar olduğunu yüzümüze çarpıyor. Suyun Sesi, 1960’ların soğuk savaş atmosferinde geçiyor. Ancak bu bir casusluk gerilimi değil, bu, dışlanmışların birbirini bulma hikayesi. Yönetmen, izleyiciyi klostrofobik bir laboratuvarın karanlığından alıp, yağmurlu bir şehrin nostaljik melankolisine taşıyor. Atmosfer öyle yoğun ki, filmi izlerken üzerinizdeki kıyafetlerin nemlendiğini hissetmeniz işten bile değil.

Karakter analizi kısmına gelince, Sally Hawkins, tek bir kelime etmeden sadece gözleriyle ve elleriyle bir insanın nasıl destan yazabileceğini kanıtlıyor. Elisa karakteri, sessizliğin gürültüsünü o kadar iyi taşıyor ki, yanındaki konuşkan karakterler bile bir süre sonra arka plan gürültüsü gibi kalıyor. Öte yandan, filmin kötü adamı Michael Shannon, öylesine soğuk ve öylesine sinir bozucu ki, onu ekranda gördüğünüzde refleks olarak dişlerinizi sıkmanız çok doğal. İyi bir başrol, sadece iyi bir kötü adama muhtaçtır, bu filmde de bu denge kusursuzca korunmuş.

Neden İzlemelisiniz? Görsel ve İşitsel Bir Ziyafet

Eğer en iyi filmler listelerinde gezinirken görselliğe önem veriyorsanız, bu film tam size göre. Alexandre Desplat’nın müzikleri, filmin ruhuna o kadar sadık ki, notalar adeta su damlalarının çıkardığı seslerle dans ediyor. Müziğin akışkanlığı, filmin görsel diliyle birleşince ortaya çıkan şey sadece bir film değil, adeta bir tablo izleme deneyimi oluyor.

Film, estetik bir kaygıyla çekilmiş, her sahnede bir renk paletiyle oynanmış. Su yeşili, bir huzur ve aynı zamanda bir tecrit simgesi olarak sürekli karşımıza çıkıyor. Görsel dil, sessizliği destekliyor. Filmi izlerken “neden bu kadar övgü aldı?” diye sormanıza gerek kalmıyor, çünkü yönetmen her karesini bir mücevher gibi işlemiş. Film izle seçenekleri arasında bu kadar derinlikli ve katmanlı bir yapım bulmak artık zor.

Kimlere Hitap Ediyor? Bu Hikaye Sizin İçin mi?

Bu film tavsiyesi herkese hitap eder mi? Açıkçası, eğer sadece aksiyon ve patlama arıyorsanız, aradığınız yer burası değil. Ancak:

• Karanlık masalları sevenler,
• “Aşkın dili yoktur” klişesinin altının sanatsal bir şekilde doldurulduğunu görmek isteyenler,
• Görsel sinematografiye önem verenler,
• Toplumsal normların dışına itilmiş karakterlerin hikayelerine merak duyanlar,
• Farklı, özgün ve biraz da “garip” bir sinema deneyimi arayanlar bu filme bayılacaktır.

Film Hakkında Bilmeniz Gerekenler

Kamera arkası dedikodularına gelecek olursak, filmdeki “yaratık” kostümü, tasarlanırken aylarca süren çalışmaların bir ürünü. Del Toro, bu karakterin vücut dilini oluşturmak için oyuncu Doug Jones ile saatlerce su altında çekimler yapmış. Ayrıca, filmdeki çoğu eşya ve dekor, 60’ların ruhunu yansıtmak adına dönemine uygun şekilde, eski antikacılardan toplanmış parçalardan oluşuyor.

Objektif Bir Bakış: Artıları ve Eksileri

Bu filmi tarafsız bir gözle değerlendirmek gerekirse:

• Güçlü Yanlar: Görsel dünya kurma başarısı, başrol oyunculuğu, özgün senaryo ve büyüleyici film müziği.
• Zayıf Yanlar: Bazı izleyiciler için ana temanın alışılagelmişin dışında olması (ve hatta bir nebze tuhaf bulunması) bir bariyer olabilir. Ayrıca tempo bazı anlarda oldukça yavaşlayabiliyor.

Ne İzlemeli Diye Düşünenlere Son Not

Suyun Sesi, belki de hayatınızda görebileceğiniz en sıra dışı aşk hikayelerinden biri. İster ödüllü filmleri seviyor olun ister sadece akşamınızı kaliteli bir yapımla geçirmek isteyin, bu film size bir şeyleri hissettirmek için orada. Ne izlemeli sorusuna verilebilecek en sanatsal yanıt belki de bu.

Şimdi sıra sizde. Bu filmi izledikten sonra, o “balıksı” atmosferin sizi ne kadar içine çektiğini merak ediyorum. Sizce aşk, gerçekten de su gibi şekilsiz ve sınır tanımaz mı, yoksa biz ona sadece anlam mı yüklüyoruz? Yorum kısmında filmi nasıl bulduğunuzu, hangi sahnenin sizi daha çok etkilediğini yazın. Belki de bir sonraki film önerisi sizin yorumunuzdan yola çıkarak şekillenir. Hadi, klavyenin başına geçin ve bu tuhaf masalı nasıl bulduğunuzu anlatın!