Suyun Sesi (The Shape of Water) 2017

Bir odada yalnız başına yumurta haşlayan, çalar saatin ritmiyle hayatını nizama sokan ve konuşamayan bir temizlik görevlisi düşünün. Şimdi bu kadının, Soğuk Savaş mefhumunun tavan yaptığı 1962 yılında, Amerikan hükümetinin gizli laboratuvarında tutulan pullu, solungaçlı bir Amazon yaratığına aşık olduğunu ekleyin. Kulağa absürt, hatta biraz marjinal geliyor değil mi?

İşte tam bu noktada sinema dünyasının “güzel ve çirkin” takıntılı dahi yönetmeni Guillermo del Toro devreye giriyor ve bize sıradan bir fantastik hikaye değil, adeta sıvı formda bir görsel şiir sunuyor. Eğer bu akşam ekran karşısında ne izlemeli diye derin düşüncelere daldıysanız ve klişe Hollywood kalıplarından bıkıp usandıysanız, doğru adrestesiniz.

Aşkın belirli bir kalıba, renge veya sese ihtiyacı olmadığını savunan Suyun Sesi (The Shape of Water) – 2017, yayınlandığı dönemde sinema salonlarını çalkalamakla kalmadı, En İyi Film dahil 4 dalda Oscar kucaklayarak akademi tarihine adını altın harflerle yazdırdı.

Peki, bu yapım gerçekten övgüleri hak eden bir başyapıt mı, yoksa abartılmış bir del Toro fantezisi mi? Arkanıza yaslanın, çayınızı kahvenizi alın, filmin atmosferine, alt metinlerine ve gözden kaçan detaylarına derin bir dalış yapıyoruz.

Suyun Sesi Konusu Nedir? Soğuk Savaş Gölgesinde Sıradışı Bir Aşk

Suyun Sesi konusu, Baltimore’da yüksek güvenlikli bir devlet araştırma tesisinde gece vardiyasında temizlikçi olarak çalışan dilsiz bir kadın olan Elisa Esposito’nun sıra dışı yaşamını merkezine alır. Elisa, tesisin derinliklerine getirilen gizemli ve insansı bir su yaratığıyla konuşmadan, müzik, haşlanmış yumurta ve işaret dili aracılığıyla sarsılmaz bir duygusal bağ kurar.

Elisa (Sally Hawkins), hayatı mekanik bir rutin içerisinde geçen, sessiz ama iç dünyası muazzam bir zenginliğe sahip bir kadındır. En yakın dostları, eşcinsel olduğu için toplumdan izole edilmiş ressam komşusu Giles (Richard Jenkins) ve iş yerinde onun sesi olan geveze mesai arkadaşı Zelda’dır (Octavia Spencer). Bu üçlü, kendi hallerinde yaşayıp giderken tesise Amazon yağmur ormanlarından tapınılan bir “tanrı” olarak getirilen amphibian (hem karada hem suda yaşayan) bir yaratık dahil olur.

Filmin çatışma noktası tam da burada başlar. Yaratığı bir canavar ve Ruslara karşı kullanılacak bir koz olarak gören acımasız ajan Richard Strickland (Michael Shannon), yapımı katı bir militarizmle yönetir. Elisa ise bu yaratıkta kendi yalnızlığının, ötekileştirilmişliğinin aynasını görür. İkili arasında kelimelere dökülmeyen ama her jestte kendisini hissettiren bir romantizm filizlenir. Elisa, yaratığı Strickland’ın işkencelerinden ve otopsi masasından kurtarmak için hayatının en tehlikeli operasyonuna girişecektir.

Guillermo del Toro Cinematografisi: Yeşil, Kırmızı ve Suyun Dili

Del Toro, atmosfer yaratma konusunda çağımızın tartışmasız en yetkin isimlerinden biri. Sinematograf Dan Laustsen ile kurduğu görsel ortaklık, filmin her karesini adeta bir tabloya dönüştürüyor. Filmde gözden kaçırmamanız gereken muazzam bir renk paleti kullanımı mevcut.

Yapım boyunca baskın olan soğuk yeşil ve turkuaz tonları, bürokrasiyi, çürümeyi, Strickland’ın steril ve zalim dünyasını temsil eder. Hatta Strickland’ın satın aldığı otomobilden yediği turtaya kadar her şey bu tiksindirici “geleceğin yeşili” tonundadır.

Buna karşılık kırmızı renk, filmde yalnızca tutkuyu, yaşamı ve aşkı simgeler. Elisa’nın renksiz hayatı yaratıkla tanıştıktan sonra yavaş yavaş kırmızı detaylarla (kırmızı bir bant, kırmızı ayakkabılar, kırmızı bir palto) bezenir. Yönetmenin karanlık masal anlatıcılığındaki bu ustalığı, onun sonraki dönem işlerinden olan Kabus Sokağı filminde de gördüğümüz o kasvetli ama büyüleyici neo-noir atmosferin temellerini atar.

Müzik tarafında ise Alexandre Desplat döktürmüş desem yeridir. Akordeon ve ıslık sesleriyle bezenmiş, suyun akışkanlığını hissettiren besteler, filmin romantik dokusunu harika bir şekilde besliyor. Sahneler aksa da fondaki melodi sizi filmin o masalsı evreninde tutmayı başarıyor.

Karakter Analizleri: Sesini Kaybedenlerin Sessiz Çığlığı

Yapımı yücelten en temel unsur, mükemmel yazılmış ve aktarılmış karakter kadrosudur. Filmin hiçbir yerinde tek bir kelime konuşmadan sadece mimikleri, gözleri ve beden diliyle devleşen Sally Hawkins, büyüleyici bir oyunculuk sergiliyor. Elisa, naif ama kesinlikle zayıf olmayan, arzuları ve kararlılığı olan güçlü bir kadın. Onun bu masum ve izole iç dünyası, ikonik Fransız yapımı Amélie karakterinin karanlık bir evrendeki yansımasını andırıyor.

Yaratık rolünde ise kostümlerin ve protezlerin arkasındaki efsane isim Doug Jones var. Jones, yaratığı basit bir canavar değil, zarafeti, merakı ve vahşiliği bünyesinde barındıran mistik bir varlık olarak canlandırıyor. İkilinin arasındaki kimya, diyalogsuz bir romantizmin sinemadaki en başarılı örneklerinden birini sunuyor.

Madalyonun diğer yüzünde ise Michael Shannon’ın canlandırdığı Richard Strickland duruyor. Strickland, Amerikan rüyasının, toksik erkekliğin ve sistemin körü körüne kölesi olmuş bir figür. Shannon o kadar nefis bir kötü adam performansı koyuyor ki, ekranda belirdiği her an gerim gerim geriliyorsunuz. Çürüyen parmakları ve elindeki elektrikli copuyla, gerçek canavarın suyun içindeki varlık mı yoksa takım elbiseli insan mı olduğunu sorgulatıyor.

Ötekilerin Hikayesi: Suyun Sesi Kimlere Hitap Ediyor?

Suyun Sesi izle seçeneğini değerlendirmek isteyen sinemaseverler için bu yapım, dijital yayın platformlarının kütüphanelerinde (özellikle Disney+ üzerinde) dönem dönem yer almaktadır. Peki bu film herkese hitap eder mi? Kesinlikle hayır.

Eğer beklentiniz bol aksiyonlu, tempolu bir bilim kurgu ya da saf bir korku filmiyse yanlış kapıdasınız. Ancak gothic masalları, simgesel anlatımları, dönem atmosferini ve alışılagelmişin dışında gelişen romantik dramaları seviyorsanız, bu yapım sizin için biçilmiş kaftan. Yapım, 2017 yılı filmleri arasında özgünlüğüyle sıyrılan ve kesinlikle şans verilmesi gereken bir iş.

Suyun Sesi Hakkında Az Bilinen 4 Şaşırtıcı Kamera Arkası Detayı

Sinema tutkunlarının bayılacağı, filmin arka planına dair az bilinen detayları şöyle listeleyelim:

• Yaratık Kostümünün Meşakkati: Doug Jones, yaratık kostümünü giymek ve makyajını yaptırmak için her gün aralıksız 3 saat harcadı. Kostüm o kadar dar ve ağırdı ki Jones, sahneler arasında kendi başına oturamıyordu bile.
• Siyah-Beyaz Bütçe Pazarlığı: Del Toro, filmi baştan sona siyah-beyaz çekmek istiyordu. Ancak yapım şirketi bütçeyi 19.5 milyon dolardan 14 milyon dolara düşüreceğini söyleyince, yönetmen filmi renkli çekmeyi kabul etti.
• Rolün Sahibi Baştan Belliydi: Guillermo del Toro, Elisa karakterini senaryoyu yazarken doğrudan Sally Hawkins’i düşünerek kaleme aldı. Hatta bir ödül töreninde sarhoşken Hawkins’in yanına gidip “Senin için su altı yaratığına aşık olan bir kadın filmi yazıyorum” demiştir.
• Yumurta Detayı: Film boyunca sıkça gördüğümüz haşlanmış yumurtalar sadece bir gıda maddesi değil, pürüzsüzlüğü, kırılganlığı ve suyun içinde var oluşuyla Elisa ve Yaratık arasındaki kusursuz uyumu simgelemek üzere tasarlanmıştı.

Suyun Sesi: Görsel Estetik ve Eleştirel Yaklaşım

Objektif bir eleştirmen olarak filmin tüm yönlerini masaya yatırmak boynumuzun borcu. İşte yapımın öne çıkan ve aksayan yanları:

Filmin Öne Çıkan Estetik ve Tematik Başarıları

• Görsel Sanat Yönetimi: Renk paleti, dönem kostümleri ve mekan tasarımları büyüleyici.
• Oyunculuk Performansları: Sally Hawkins ve Michael Shannon kariyerlerinin en iyi işlerinden birini çıkarıyor.
• Duygusal Derinlik: Müzik ve atmosfer odaklı duyu temelli anlatım, tıpkı Koku: Bir Katilin Hikayesi filmindeki gibi izleyicinin hislerine doğrudan dokunuyor.
• Özgün Senaryo: Sıradan “canavar” anlatılarını yıkarak ötekileştirilen karakterleri merkeze alması takdire şayan.

Hikaye Anlatımında Zayıf Kalan Noktalar

• Tahmin Edilebilir İlerleme: Yan hikayeler ve kaçış planı kurgusu sinema severler için biraz tanıdık ve lineer gelebilir.
• Görsel Efekt Tercihleri: Bazı su altı sahnelerinde kullanılan CGI (bilgisayar üretimli imge) zaman zaman gerçekçilik hissiyatını zedeleyebiliyor. Aynısını o yıl yarıştığı Blade Runner 2049: Bıçak Sırtı gibi pratik efekt devleriyle kıyaslayınca daha net anlıyorsunuz.

Sıkça Sorulan Sorular

Suyun Sesi filmi kaç Oscar kazandı?

Film, 90. Akademi Ödülleri’nde aday gösterildiği 13 daldan 4’ünü kazandı. Bunlar, En İyi Film, En İyi Yönetmen (Guillermo del Toro), En İyi Film Müziği (Alexandre Desplat) ve En İyi Üretim Tasarımı ödülleridir.

Suyun Sesi bir uyarlama mı yoksa özgün senaryo mu?

Film tamamen Guillermo del Toro ve Vanessa Taylor tarafından yazılmış özgün bir senaryodur. Ancak del Toro, çocukken izlediği 1954 yapımı “Black Lagoon’dan Gelen Canavar” (Creature from the Black Lagoon) filmindeki canavarın kadınla mutlu bir son yaşayamamasına üzüldüğü için bu filmi o hikayeye bir alternatif olarak tasarladığını belirtmiştir.

Suyun Sesi Sinema Tarihindeki Yerini Nasıl Aldı?

Uzun lafın kısası, kalıpların dışına çıkan, görsel estetiğe doyuran ve ruhunuza dokunacak bir film tavsiyesi arıyorsanız, bu yapım kesinlikle listenizin üst sıralarında yer almalı. Guillermo del Toro, toplumun dışına itilmiş, ötekileştirilmiş ve “sesini duyuramayan” tüm ruhlara yazılmış harika bir aşk mektubu sunuyor. Unutmayın, suyun şekli yoktur, girdiği kabın şeklini alır. Aşk da tıpkı su gibi, mantığın ve kalıpların ötesinde bir akışkanlığa sahiptir.

Peki siz bu yapımı izlediniz mi? Del Toro’nun bu masalsı dünyası sizde nasıl bir his bıraktı? Gerçek canavar Strickland mıydı yoksa yaratığın kendisi mi? Yorumlarda buluşalım, fikirlerinizi paylaşmayı ve incelemeyi tartışmayı unutmayın!