IMDb


Sinemanın steril ve tahmin edilebilir sularında boğulmaktan sıkıldıysan, doğru yerdesin. Burada sadece "izle ve geç" demiyoruz; sinemanın sınırlarını zorlayan, izlerken koltuğunda huzursuzluk yaratan o yönetmenlerin dünyasına giriyoruz. Madem buradasın, demek ki senin de derdin standart popcorn filmleriyle değil. O zaman şimdi, modern sinemanın en rahatsız edici ama bir o kadar da vizyoner isimlerinden biri olan Galder Gaztelu-Urrutia’ya hak ettiği merceği tutma vakti.
Galder Gaztelu-Urrutia, İspanyol sinemasının son yıllarda yetiştirdiği en cesur "kaos mimarlarından" biri. Endüstriyel bir estetiği, distopik bir toplumsal eleştiriyle harmanlamayı çok iyi biliyor. Onun için The Platform (El Hoyo) sadece bir film değil; insan doğasının en derin, en karanlık ve en iştahlı halini masaya yatıran bir deney düzeneğiydi. Teknik becerisini, felsefi bir arka planla birleştirmeyi seviyor; bu yüzden onun filmlerini izlerken sadece görsel bir şölen yaşamıyor, aynı zamanda kendi ahlaki pusulanızı da sorgulamaya başlıyorsunuz.
Her yönetmen derdini anlatır ama Gaztelu-Urrutia, derdini insanın boğazına düğümlüyor. Sinemayı bir mesaj verme aracı olarak kullansa da, bunu asla didaktik ya da sıkıcı bir ders havasında yapmıyor. Aksine; izleyiciyi kilitliyor, aç bırakıyor ve sonra "Peki sen bu sistemin neresindesin?" diye soruyor. İşte onun sinemasını çekici kılan o "sivri" taraf tam olarak bu.
Kısacası; Galder Gaztelu-Urrutia, sinemanın "güvenli alan" tanımını yıkanlardan. Eğer gerçek bir sinema gurmesiysen, onun imzasını taşıyan bu kaotik başyapıtları pas geçmemen gerektiğini biliyorsun. Şimdi, senin için seçtiğimiz ve bu yönetmenin sinematografik kimliğini en iyi yansıtan o efsane içeriklere geçme zamanı. Keyifli seyirler, ama dikkatli ol; bazı filmler izlendikten sonra zihinde kalıcı hasar bırakabilir!