Vurguncular (War Dogs) 2016

Bir akşam koltuğunuza kurulmuş, hedefsizce “Bu gece ne izlemeli?” diye katalogları tararken karşınıza çıkan o rengarenk, eğlenceli ama arkasında kapkaranlık bir kapitalizm eleştirisi barındıran filmler vardır ya…

İşte Todd Phillips imzalı Vurguncular (orijinal adıyla War Dogs), tam olarak bu hissin sinemadaki en absürt ve can alıcı karşılıklarından biri. Yatak odasından çıkıp Pentagon’un 300 milyon dolarlık mühimmat ihalesini kapmaya uzanan iki Miami’li gencin akılalmaz hikayesine tanık olmaya hazırsanız, kemerleri sıkı bağlayın.

Irak Savaşı’nın tüm sıcaklığıyla devam ettiği 2000’li yılların ortasında geçen film, sadece bir suç veya komedi yapımı değil, Amerikan rüyasının yasa dışı koridorlarında geçen, tempo düşürmeyen dinamik bir sistem eleştirisi. Üstelik sinema salonundan çıktığınızda veya ekranı kapattığınızda zihninizde şu soru çınlıyor: “Tüm bunlar gerçekten yaşandı mı?” Cevap net: Evet, hem de en ufak detayına kadar.

Vurguncular Filmi Ne Anlatıyor? Gerçek Bir Hikayeden Uyarlanan Absürt Bir İhale Avı

Vurguncular filmi, Miami’de yaşayan ve masaj terapistliği yaparak geçimini sağlamaya çalışan David Packouz ile çocukluk arkadaşı psikopat ruhlu Efraim Diveroli‘nin ABD ordusunun küçük ölçekli silah ihalelerini toplayarak kısa sürede milyon dolarlık silah tüccarlarına dönüşmesini anlatmaktadır. Guy Lawson’ın Rolling Stone makalesinden uyarlanan film, iki gencin Afganistan’daki ABD müttefiklerini silahlandırma ihalesini almasıyla kontrolden çıkan olayları konu eder.

David (Miles Teller), hayatını idame ettirmek için Miami’nin zenginlerine masaj yapan, geleceğe dair büyük kaygıları olan sıradan bir adamdır. Liseden eski dostu Efraim (Jonah Hill) şehre geri döndüğünde ise David’in monoton hayatı bir anda yön değiştirir. Efraim, George W. Bush hükümetinin küçük işletmelere fırsat eşitliği sunmak adına açtığı kamuya açık ihale sitesi FedBizOpps üzerindeki devasa yasal boşluğu keşfetmiştir: “Kırıntılarla beslen ama devasa bir servet yap.”

Büyük silah devlerinin tenezzül etmediği, “kırıntı” diye nitelendirilen birkaç yüz bin dolarlık kask veya gece görüş dürbünü ihalelerini toplayan bu iki kafadar, sistemin açığını sonuna kadar sömürür. Ancak hırs, sınır tanımaz. İkili kendilerini kısa sürede Ürdün çöllerinde, Bagdat yolunda mermi taşırken ve en sonunda Pentagon’un 300 milyon dolarlık efsanevi “Afganistan Mühimmat İhalesi”nin göbeğinde bulur.

Pentagon’un Açıklarından Milyon Dolarlara: Sistem Nasıl Hacklendi?

Todd Phillips’i efsanevi Felekten Bir Gece serisinden tanıyoruz, adam kaosu, erkeklerin bir araya geldiğinde saçmalama potansiyelini ve ritmi yönetmeyi çok iyi biliyor. Ancak Vurguncular filminde komedi tonunun hemen altına öyle sivri bir kara mizah yerleştirmiş ki, gülüşünüz boğazınızda kalıyor. Yönetmen, Amerikan askeri-endüstriyel kompleksinin savaşları nasıl basit birer bilanço kalemine dönüştürdüğünü yüzümüze çarpıyor.

Film boyunca ekranda beliren bölüm başlıkları (çoğu Efraim’in ağzından çıkan ahlaksız ama dürüst aforizmalar) hikayenin ritmini sürekli canlı tutuyor. Savaşın arkasındaki devasa para akışını görmek için sadece büyük şirketlerin CEO’su olmanıza gerek olmadığını, ikiyüzlü bürokrasinin kapılarını biraz zorlayan herkesin bu kanlı pastadan pay alabileceğini fark ediyorsunuz.

Özellikle Çin menşeili kaçak mühimmatların Arnavutluk’taki eski depolardan toplanıp ambalajlarının değiştirildiği sahneler, uluslararası ticaretin ve bürokratik denetimsizliğin ne kadar acınası bir tiyatroya dönüştüğünü gözler önüne seriyor. İhale mekanizmasının saçmalığı, filmin en güçlü eleştirel damarını oluşturuyor.

Oyunculuk Performansları: Jonah Hill ve Miles Teller Kimyası

Efraim Diveroli rolünde izlediğimiz Jonah Hill, sergilediği performansla adeta devleşiyor. Karakterin o meşhur, sinir bozucu, arkadan motor çalıştırıyormuş gibi çıkan kahkahası bile başlı başına kült bir sinema ikonuna dönüşmüş durumda. Karşısındaki insan kim olursa olsun onun duymak istediği yalanı söyleyen, ahlak pusulasını çoktan çöpe atmış tam bir sosyopat Efraim.

Miles Teller ise hikayenin aklıselim tarafını temsil eden David Packouz rolünde dengeli bir performans sunuyor. Seyirci olarak biz, bu çılgın dünyanın içine David’in gözlerinden bakıyoruz. Onun aile kurma telaşı, etik değerler ile devasa para tutkusu arasında sıkışıp kalması hikayeye duygusal bir çapa atıyor.

Martin Scorsese’nin sinema tarihine damga vuran Para Avcısı filmindeki Jordan Belfort dinamiklerini hatırlatan bu sosyopat-masum ikilisi, filmi baştan sona sürüklüyor.

Yan kadroda yer alan Bradley Cooper ise silik ama her belirdiğinde ekranı domine eden Henry Girard karakteriyle filmin gizli sosu oluyor. Silah karaborsasının bu soğukkanlı ve tehlikeli yüzü, iki gencin nasıl devasa bir oyun alanında piyon olduklarını sert bir şekilde hatırlatıyor. Benzer temalı biyografik suç komedileri arasında sayabileceğimiz Barry Seal: Kaçakçı ayarında bir seyir zevki sunduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz.

Vurguncular (War Dogs) Gerçekten İzlenmeye Değer mi? Kişisel Sinefil Yorumu

Vurguncular, temposu hiç düşmeyen kurgusu, şahane soundtrack tercihleri ve Jonah Hill’in unutulmaz performansıyla kesinlikle keşfedilmesi gereken bir yapımdır. Gerçek olaylara dayanması, Amerikan savunma sanayiini hicvetmesi ve izleyiciyi sıkmadan düşündürmeyi başarması bakımından kaliteli bir seyir deneyimi sunar.

Bir sinema tutkunu olarak filmin en çok düştüğü tuzağa ve onu kurtaran noktaya değinmek gerek. Yapım zaman zaman Savaş Tanrısı kadar sert ve derin bir kapitalizm eleştirisi sunmak istiyor ama Todd Phillips’in eğlenceyi ön planda tutan üslubu nedeniyle derinlik bazen yerini yüzeyde kalan geyiklere bırakabiliyor. Yine de bu bir kusur mu? Aradığınız şeye bağlı.

Ciddi, kasvetli bir savaş draması arıyorsanız yanlış adrestesiniz. Ancak enerjik, mizahı yerinde, müzikleriyle sizi gaza getiren ve arkadaş ortamında “Aga adamlar ne vurgun yapmış ya!” diye muhabbetini döndüreceğiniz dinamik bir seyirlik arıyorsanız harika bir seçenek. Filmin kurgusu o kadar akıcı ki 2 saatin nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz.

War Dogs: Yapımın Öne Çıkan Değerleri ve Eksik Kaldığı Noktalar

Bir yapımı değerlendirirken objektifliği elden bırakmamak gerek. İşte filmin öne çıkan ve aksayan yanları:

Filmin Başarılı Olduğu Dinamikler

• Jonah Hill’in Devleşen Performansı: Karakterin mimikleri, kilosu, yürüyüşü ve özellikle o unutulmaz kahkahası filmi tek başına sırtlıyor.
• Sürükleyici Tempo ve Kurgu: Biyografik detaylar ve teknik ihale süreçleri seyirciyi tek bir saniye bile sıkmayacak dinamizmde anlatılmış.
• Muazzam Müzik Seçimleri: Pink Floyd’dan Creedence Clearwater Revival’a uzanan soundtrack listesi sahnelerin atmosferini iki katına çıkarıyor.
• Sistem Eleştirisindeki Kara Mizah: “Savaş bir trajedidir ama aynı zamanda devasa bir iş koludur” fikri seyircinin yüzüne vurulurken mizahi ton mükemmel korunmuş.

Hikayenin Zayıf Kalan Detayları

• Derinlik Eksikliği: Savaşın insani ve yıkıcı boyutuna çok az değinilmesi, filmin bazen olayları fazla basite indirgemesine yol açıyor.
• Ana Kılavuz Filmlere Aşırı Benzerlik: Yapım stilistik olarak Martin Scorsese sinemasından (özellikle Goodfellas ve The Wolf of Wall Street) çok fazla ilham alıyor, özgünlük anlamında bazen bocalıyor.

Kimler Keyifle İzleyebilir? War Dogs Hakkında İlginç Detaylar

Bu yapım tam anlamıyla, sistemin açıklarını bulan zeki (ve biraz ahlaksız) anti-kahraman hikayelerini sevenler, biyografik suç-komedi türüne bayılanlar ve arkadaş grubuyla eğlenceli bir akşam geçirmek için kaliteli bir film arayışında olanlar için biçilmiş kaftan. Ağır dramlardan, kasvetli tarih filmlerinden sıkıldıysanız ilaç gibi gelecektir.

Gelelim sinema tutkunlarının bayıldığı trivia kısmına. Film hakkında muhtemelen bilmediğiniz 2 şaşırtıcı detay:

• Gerçek David Packouz’un Cameo Sürprizi: Filmin başlarında Miami’deki emekliler evinde gitar çalan adamı hatırladınız mı? İşte o adam, hikayenin gerçek sahibi olan David Packouz’un ta kendisi!
• Jonah Hill’in Rol İçin Değişimi: Jonah Hill, Efraim karakterinin o itici, kontrolsüz ve heybetli görünümüne kavuşabilmek için film öncesinde ciddi anlamda kilo aldı ve gerçek Efraim ile hiç tanışmadı (çünkü gerçek Efraim filmin çekilmesine şiddetle karşıydı).

Vurguncular İçin Son Karar: İzleme Listesine Eklemeli mi?

Toparlamak gerekirse, 2016 yapımları arasında seyir zevki en yüksek, ritmi en tutarlı ve konusu itibarıyla en şaşırtıcı işlerden biri duruyor karşınızda. Sinema listelerinde belki zirveye oynamaz ama kesinlikle izlediğinize pişman etmeyecek, kaliteli vakit vaat eden harika bir öneri seçeneğidir.

Eğer henüz izlemediyseniz bu gece için listenizin en üst sırasına gözü kapalı ekleyebilirsiniz. Peki ya izleyenler? Siz Efraim’in kahkahasını ve bu çılgın ihale vurgununu nasıl buldunuz? Şerefsizce miydi yoksa dahi işi mi? Aşağıya yorumlarınızı bırakın, sinema üzerine kapışalım!