Şimdi ya da Asla

Hayatınızın geri sayımının başladığını öğrenseniz ne yapardınız? Muhtemelen ilk tepkiniz ya bir paket sigaraya sarılmak ya da dünyayı yakıp yıkmak olurdu. Ancak Rob Reiner imzalı Şimdi ya da Asla (The Bucket List), bu kasvetli soruyu alıp üzerine biraz şeker, biraz gözyaşı ve bolca hayat dersi dökerek önümüze getiriyor. Morgan Freeman’ın o huzur veren, sanki dünyadaki tüm bilgelikleri tek başına sırtlamış gibi duran sesi ve Jack Nicholson’ın her zamanki “ben buradayım, ne oldu?” diyen o delici bakışları… Bu ikiliyi aynı potada eritmek, sinema dünyası için bir nevi “piyango vurması” gibi bir şeydi. Eğer bugün ne izlesem diye kara kara düşünüyorsanız ve biraz olsun hayata, ölüme ve “keşkelere” dair bir şeyler hissetmek istiyorsanız, doğru yerdesiniz.

İki Zıt Kutup, Tek Bir Liste

Hikayemiz oldukça basit ama bir o kadar da sarsıcı: Bir tarafta hayatı boyunca kitaplara gömülmüş, bilgili ama bir o kadar da hayalleri yarım kalmış araba tamircisi Carter Chambers, diğer tarafta ise paranın satın alamayacağı hiçbir şeyin olmadığına inanan, kaba, öfkeli ama aslında içten içe korkularıyla boğuşan hastane patronu Edward Cole. Kader, onları aynı hastane odasında buluşturuyor. Ve biliyorsunuz, kaderin mizah anlayışı bazen biraz fazla “dark”.

Film, hayatın son düzlüğünde bile bir şeyler inşa etmenin mümkün olup olmadığını sorguluyor. İkili, ölmeden önce yapmak istedikleri şeyleri bir kağıda döktüklerinde, sadece bir “ölüm listesi” değil, aslında kaçırılmış bir hayatın dökümünü çıkarıyorlar. 2007 yılı filmleri arasında belki de en çok “insana dokunan” yapımlardan biri olması tesadüf değil. Yönetmen Rob Reiner, dramı bir çöküş gibi değil, bir tür “yolculuk” gibi kurgulayarak izleyiciyi boğmuyor, aksine elinden tutup dünya turuna çıkarıyor.

Oyunculukların Dansı: Nicholson ve Freeman

Bazı oyuncular vardır, sadece ekranda durmaları bile izleyiciye güven verir. Jack Nicholson, Edward Cole karakterinde o kadar rahat ki, adamın her mimiği bir servet değerinde. Morgan Freeman ise tam tersine, Carter’ın dinginliğini omuzlarında taşıyor. Bu ikilinin arasındaki kimya, filmin bel kemiği. Birinin sertliği diğerinin yumuşaklığıyla kırılıyor, sanki iki farklı frekanstan gelen radyo kanalı aynı şarkıyı çalmaya başlıyor. En iyi filmler listelerinde mutlaka yer bulan bu yapımı özel kılan da tam olarak bu, senaryodaki klişeleri, oyunculukların doğallığıyla birer “hayat gerçeğine” dönüştürmeleri.

Atmosfer ve Müzik: İçinizi Isıtan Bir Veda

Film, sadece görsel bir şölen değil, aynı zamanda duygusal bir yolculuk. Mısır piramitlerinden Hindistan’ın gizemli sokaklarına kadar uzanan geniş bir yelpazede çekilen sahneler, izleyiciye “daha görecek ne çok yer var” dedirtiyor. Müzikler ise tam ayarında, ne gözyaşına boğacak kadar ağdalı ne de duyguyu eksik bırakacak kadar cılız. Bir yolculuk filminden beklediğiniz tüm o “özgürlük” hissini, o meşhur araba sahnelerinde iliklerinize kadar hissediyorsunuz.

Bu Film Neden İzlenmeli? (Artıları ve Eksileri)

Tabii ki her filmin bir kusuru vardır, The Bucket List de kusursuz bir başyapıt iddiasında değil. İşte samimi bir döküm:

• Güçlü Yönleri:
  • Devleşen oyunculuk performansları (Nicholson ve Freeman ders veriyor).
  • Hayata dair verdiği mesajların “ağlak” değil, yaşamı teşvik edici olması.
  • Görsel olarak sizi koltuğunuzdan kaldırıp dünyayı gezdiren mekanlar.
  • Ölüm kavramına korku yerine kabulleniş ve neşe ile bakabilme yetisi.
• Zayıf Yönleri:
  • Senaryonun bazı kısımları Hollywood’un alışıldık “iyimser” kalıplarına fazla yaslanıyor.
  • Bazı duygusal geçişler biraz hızlı yaşanıyor, daha derin bir işleniş bekleyebilirdiniz.
  • “Ölüm temalı bir filmden çok daha fazlasını” bekleyenler için hikaye biraz tahmin edilebilir kalıyor.

Kamera Arkasından İnciler: Az Bilinen Detaylar

Biliyor muydunuz? Morgan Freeman, senaryoyu ilk okuduğunda karakterin bilgeliğine o kadar hayran kalmış ki, filmdeki Carter karakterinin aslında kendisinin bir yansıması olduğunu hissettiğini söylemiş. Ayrıca, filmdeki meşhur “Skydiving” (yamaç paraşütü) sahnesinde, yönetmen gerçek bir deneyim yaşanması için oyuncuları gerçekten o yüksekliklere çıkarmak istemiş ama sigorta şirketleri araya girmiş! Sonuç: Efektlerin yardımıyla olsa da, o sahnedeki “an” hissi hala capcanlı.

Kimler İzlemeli?

Peki, izleme önerileri ararken karşınıza çıkan bu yapımı kimler mutlaka görmeli? Eğer hayatın koşturmacasından bunalıp “Ben ne yapıyorum?” sorusunu kendinize sormaya başladıysanız, bu film tam size göre. Özellikle dramın içinde mizahı, hüzünle umudu bir arada görmeyi sevenler, distopik karamsarlıktan yorulanlar ve arkadaşlığın gücüne inanmak isteyenler için tavsiye niteliğinde bir başucu eseri.

Özetle, eğer ölmeden önce yapılacaklar listenizde “iyi bir film izlemek” gibi bir madde varsa, Şimdi ya da Asla o maddeyi tiklemek için harika bir seçenek. Peki ya siz? Sizin “ölmeden önce mutlaka yapmalıyım” dediğiniz o çılgın madde ne? Yoksa listeniz hala boş mu? Eğer bu filmi izlediyseniz ya da listenizden bir maddeyi gerçekleştirdiyseniz, aşağıda bizimle paylaşın. Belki hep beraber yeni bir liste yaparız, ne dersiniz?