Lucy

Eğer beyninizin sadece yüzde onunu kullanabildiğiniz iddiasına inanıp hayatı “idare eder” kıvamında yaşıyorsanız, Luc Besson’un 2014 yapımı Lucy filmi vizyonunuzu biraz olsun sarsmaya hazır. Sinemanın o bitmek bilmeyen “ya her şeyimizi kullansaydık?” sorusuna, fizik kurallarını biraz esneterek, biraz da “ne izlemeli?” sorusuna çılgın bir cevap arayanlar için kurgulanmış bu yapım, aksiyon, bilimkurgu ve felsefeyi bir smoothie makinesine atıp yüksek devirde karıştırıyor. Scarlett Johansson’ın bakışlarıyla ekranı delip geçtiği, Morgan Freeman’ın ise her zamanki bilge tavrıyla “bakın burası çok önemli” dediği bu film, izleyiciyi hem bir kovalamacanın içine sokuyor hem de evrenin gizemlerine dair bir hap yutturuyor.

Zihin Açıcı Bir Yolculuk: Lucy’nin Dünyasına Giriş

Hikayemiz, yanlış zamanda yanlış yerde bulunan, kuryelik işinin sadece bir paket teslim etmekten ibaret olduğunu sanan genç bir kadının başına gelenlerle başlıyor. Tayvan’ın renkli ama tekinsiz arka sokaklarından laboratuvar ortamlarına uzanan bu süreçte, Lucy sadece hayatta kalmaya çalışmıyor, aynı zamanda insanlık evriminin hızlandırılmış bir versiyonunu kendi bedeninde yaşıyor. 2014 yılı yapımı Ex Machina ve benzeri zekice kurgulanmış bilimkurgularla kıyaslandığında, yapım aksiyonun dozunu hiç düşürmeden izleyiciyi “zamanın ötesine” doğru bir yolculuğa çıkarıyor. “Bu film neden izlenmeli?” diye soranlar için en kısa cevap: Sınırlarınızı zorlamayı seviyorsanız, başka bir boyuta geçiş biletiniz burada.

Yönetmenin Vizyonu ve İnsan Evrimi

Luc Besson, Léon: The Professional zamanından beri bildiğimiz o stilize aksiyon tutkusunu bu kez bilimsel (ve yer yer absürt) bir çerçeveye oturtuyor. Yönetmen, izleyiciye bir ders vermeye çalışmıyor, aksine, bir “ne olurdu?” senaryosunu görsel şölene dönüştürüyor. Karakterin zihinsel kapasitesi arttıkça, yönetmenin kurgu ve anlatım tarzı da değişiyor. Bir an çok sert bir suç draması izlerken, diğer an kendinizi belgesel tadında bir atomik fizik dersinde bulabiliyorsunuz. Bu tutarsızlık gibi gelse de aslında filmin ana fikrini, yani karmaşayı destekliyor.

Görsel ve İşitsel Şölen: Aksiyonun Ritminde Kaybolmak

Filmdeki görsel efektler ve kurgu, Lucy’nin değişen algısını yansıtmak için oldukça zekice kullanılmış. Müzik seçimleri ise filmin atmosferini tavan yaptırıyor. Aksiyon sahnelerinde kullanılan o gergin ritim, Lucy’nin içsel dinginliğiyle birleştiğinde ortaya tuhaf ama sürükleyici bir kontrast çıkıyor. Görsel estetiğiyle ön plana çıkan yapım, tıpkı Limit Yok filmindeki gibi, özellikle ışık kullanımı ve geçiş efektleriyle sinematik anlamda doyurucu bir deneyim sunuyor. “Hafta sonu ne izlesem?” diye ekran başında kararsız kalanlar için bu görsel ziyafet, zihni yormadan eğlendiren bir seçenek.

Oyunculuk Analizi: Scarlett Johansson Faktörü

Scarlett Johansson, duygularını yavaş yavaş kaybeden, mekanikleşen ve adeta bir süper bilgisayara dönüşen bir kadını oynamanın zorluğunu çok iyi yönetiyor. Başta korku dolu, masum bir genç kızken, filmin sonunda her şeyi gören, her şeyi bilen ve neredeyse tanrısal bir varlığa dönüşen karakterin evrimi, Johansson’ın mimiklerinde mükemmel bir şekilde okunuyor. Yan rolde ise Morgan Freeman var, kendisi yine o güven veren sesiyle, sanki tüm evrenin sırrını çözmüş gibi bizi ikna etmeye çalışıyor. “Film izle” araması yapan birçok izleyici için bu ikili bile tek başına geçerli bir izleme sebebi.

Lucy Hakkında Bilinmeyenler

• Luc Besson, bu senaryo üzerinde tam 10 yıl boyunca çalıştı. Hikayenin temelleri, bir beyin uzmanıyla yaptığı sohbetten yola çıkarak şekillendi.
• Filmin çekimleri sırasında yönetmen Besson, Scarlett Johansson’ın “duygusuzlaşma” sürecini daha iyi yansıtabilmesi için sahneler arasında oyuncuyla iletişimini minimuma indirmiş.

Objektif Bir Bakış: Güçlü ve Zayıf Yönler

Her film gibi Lucy’nin de artıları ve eksileri var. İşte sizin için kısa bir özet:

• Güçlü Yanları: Hızlı kurgusuyla hiç sıkmıyor, görsel efektler dönemi için oldukça başarılı, Scarlett Johansson’ın performans dönüşümü takdire şayan.
• Zayıf Yanları: Bilimsel temeli oldukça “zayıf” ve spekülatif, bazı izleyiciler filmin ikinci yarısındaki felsefi yükün, aksiyonun önüne geçmesinden rahatsız olabilir.

Bu Filmi Kimler İzlemeli?

Eğer “Bana beynimi yormayacak ama izlerken de ‘vay be’ dedirtecek bir şeyler lazım” diyorsanız, film seçkileri arasında Lucy kesinlikle listenizin başında yer almalı. Distopik bilimkurgu sevenler, aksiyon dozajı yüksek filmlerden keyif alanlar ve evrenin sırlarına dair “saçma ama eğlenceli” teorileri duymaya meraklı olanlar bu filmi kaçırmamalı. Eğer gerçekçilik takıntınız varsa ve her sahnede bir fizik hatası arayacaksanız, belki de bu film size göre değildir, çünkü burada mantıktan ziyade bir “deneyim” sunuluyor.

Sonuç olarak, 2014’ün bu ilginç yapımı, sinemanın sınırlarını zorlayan ama kendini çok da ciddiye almayan bir “beyin patlaması” seremonisi. Peki, siz izledikten sonra evrenin %100’üne vakıf oldunuz mu, yoksa hala kumandayı elinde arayanlardan mısınız? Filmi izlediyseniz ya da izlemeyi düşünüyorsanız, yorumlar kısmında bu “evrim” hakkında ne düşündüğünüzü bizimle paylaşın. Bekliyoruz, çünkü belki de aradığımız cevap sizin zihninizin %90’lık kısmında saklıdır!