Karanlık Gölgeler

Bazen hayat, o çok sevdiğimiz, üzerine titrediğimiz rutinlerimizi yerle bir eden tuhaf bir şaka gibidir. 18. yüzyılın o kasvetli, aristokratik havasını soluyan bir adamın, kendini bir anda disko toplarının, neon ışıklarının ve “hippi” ruhunun zirve yaptığı 1972 yılına ışınlanmış bulduğunu düşünün. Evet, Tim Burton’ın o kendine has gotik dünyasından bahsediyoruz. Eğer bu akşam ne izlemeli diye kara kara düşünüyorsanız, sizi Barnabas Collins’in o tozlu, örümcek ağlarıyla kaplı ama bir o kadar da şık mezarından çıkarıp 70’lerin o absürt dünyasına davet ediyorum. Karanlık Gölgeler (Dark Shadows), izleyicisine sadece bir film değil, biraz hüzünlü, biraz absürt ve bolca “ben buraya ait değilim” temalı bir yolculuk vadediyor.

Geçmişin Tozu ve Günümüzün Neon Işıkları: Atmosferin Gücü

Tim Burton dediğimiz adam, sinema dünyasının o marjinal, kendi halinde ama vizyonu gökyüzünü delen sanatçılarından biri. 2012 yılı yapımları arasında kendine has bir yer edinen bu yapım, yönetmenin imzası olan gotik estetiği, 70’lerin renkli ve biraz da karmaşık yapısıyla öyle bir çarpıştırıyor ki ortaya çıkan manzara tam bir görsel kakofoni. Ama bu kötü bir şey değil, aksine, son derece bilinçli bir stilize etme çabası. Bir yanda Collins malikanesinin o kasvetli, Gotik mimarisi, diğer yanda dönemin pop kültürünün getirdiği o plastik ve parlak dünya. Film, izleyiciye bir atmosfer sunarken adeta şunu fısıldıyor: “Eski olan her zaman daha asil değildir, yeni olan da her zaman daha iyi değildir.” Koku: Bir Katilin Hikayesi gibi atmosferiyle öne çıkan yapımları sevenler için bu kontrast, filmin en büyük kozu haline geliyor.

Karakterlerin Aynasında Bir Kimlik Arayışı

Barnabas Collins, yani Johnny Depp’in canlandırdığı o hüzünlü vampir karakteri, sadece bir canavar değil, o, zamanın ve değişimin mağduru olmuş bir romantik. Aşk için ölümsüzlüğü seçmiş ama aslında yalnızlığa mahkûm edilmiş bir adamın çaresizliği, Depp’in o mimik zengini performansıyla birleşince film bambaşka bir boyuta taşınıyor. Öte yandan, Eva Green’in canlandırdığı Angelique karakteri var ki, ekranı her doldurduğunda “kötü kadın” rolünün ne kadar karizmatik olabileceğini bize tekrar kanıtlıyor. Peki, karakter odaklı dramalar arasında neden bazen unutuluyor? Belki de tarzı çok fazla “Burton-vari” olduğu için. Karakterlerin kendi içsel çatışmaları, aslında Akıl Oyunları gibi filmlerde gördüğümüz modern insanının “ait olamama” sorunuyla o kadar örtüşüyor ki, izlerken bir noktada kendinizi o 200 yıllık vampirin yerinde bulmanız işten bile değil.

Neden İzlemelisiniz? (Ve Neden İzlememelisiniz?)

Bu filmi izleyip izlememek tamamen sizin sinemadan beklentinize bağlı. Eğer “bana mantık çerçevesinde, ayakları yere basan bir hikaye ver” derseniz, muhtemelen film bittiğinde ekran başında biraz burun kıvırabilirsiniz. Ancak “ben biraz absürtlüğe, kara mizaha ve görsel şölene doymak istiyorum” diyorsanız, Karanlık Gölgeler tam size göre bir öneri.

• Güçlü Yanları: Johnny Depp ve Eva Green arasındaki o yüksek gerilimli kimya. Burton’ın kendine has, izleyiciyi içine çeken atmosferik tasarımı. Filmdeki kara mizah dozajı, özellikle 70’lere dair yapılan göndermeler oldukça zekice.
• Zayıf Yanları: Hikayenin bazı yerlerde kendi içinde dağınıklık yaşaması ve olay örgüsünün final kısmına doğru biraz hızlanarak tadını kaçırması. Bazı yan karakterlerin potansiyelinin tam anlamıyla harcanamaması.

Kamera Arkası: Bilmeniz Gereken İlginç Detaylar

Sizleri biraz kamera arkası kulislerine götüreyim. Biliyor muydunuz? Film, 1966-1971 yılları arasında yayınlanan orijinal bir televizyon dizisinden uyarlanmıştır. Tim Burton ve Johnny Depp, bu projeyi hayata geçirmek için yıllarca uğraştılar çünkü her ikisi de çocukluklarında orijinal dizinin o saplantılı hayranlarıydı. Ayrıca, filmdeki malikane sahnelerinin birçoğu, gotik atmosferi tam yansıtmak adına devasa dekorlarla, stüdyo ortamında inşa edilmiştir. CGI’ın günümüzde bu kadar yoğun kullanıldığı bir dönemde, bu kadar el işçiliği detay görmek oldukça nostaljik bir tercih.

Bu Film Kimlere Hitap Ediyor?

İyi bir sinema deneyimi arayanlar için cevap her zaman kişiseldir. Ancak bu film özellikle şu kitleleri mest edecektir:

• Gotik edebiyat ve sinemaya tutkusu olanlar.
• Mizahı karanlık, biraz sivri dilli ve absürt sevenler.
• Johnny Depp ve Tim Burton ortaklığının hayranları (malum, onlar bir araya gelince ortaya her zaman “ilginç” bir şey çıkar).
• Dönem filmlerini, özellikle 70’lerin o kendine has moda ve müzik anlayışını özleyenler.

Sonuç olarak, Karanlık Gölgeler bir başyapıt iddiasında değil belki ama size iki saat boyunca kendi dünyanızın dertlerinden uzak, absürt bir vampir-insan çatışması vadediyor. Film, ciddiyetle dalga geçmeyi bilenlerin tadını alabileceği türden bir yapım. Peki, siz bu filmi izlediniz mi? Barnabas’ın modern dünyaya olan tepkisini siz nasıl buldunuz? Yoksa “bana göre değil” diyenlerden misiniz? Düşüncelerinizi yorumlarda paylaşın, tartışalım. Sonuçta sinema, üzerine konuşuldukça güzelleşen bir sanat, değil mi?