6.8
IMDb
Eğer sinema dünyasında "bir anda zirveye çıkıp sonra kendi evrenini yaratanlar" diye bir liste olsaydı, Josh Trank o listenin tam orta yerine, elinde bir süper güçle oturuyor olurdu. Kronik bir sinema tutkunu olarak söyleyebilirim ki; Trank, tür sinemasının hem en parlak çocuklarından biri hem de endüstrinin hırçın çocuğu. "O muhteşem çıkış"tan, kaotik prodüksiyon süreçlerine kadar her şeyiyle tam bir vaka incelemesi. Şimdi kemerlerini bağla, çünkü Josh Trank’in sinematik yolculuğunda hem heyecana hem de biraz "ne oldu şimdi?" dedirten o meşhur kaosa yakından bakacağız.
Josh Trank, 2012 yılında Chronicle (Doğaüstü) ile hayatımıza girdiğinde hepimiz "yeni bir deha mı doğuyor?" diye birbirimize bakmıştık. Buluntu film (found-footage) tekniğini süper kahraman janrasıyla öyle bir harmanladı ki, türün ezberini bozdu. Ancak sinema sadece vizyonla değil, bazen de stüdyolarla olan "kimya" ile ilgilidir. Trank, kendi tarzını korumakta ısrarcı olan, taviz vermeyi sevmeyen ve bu yüzden de zaman zaman büyük bütçeli projelerin anaforunda kaybolan ilginç bir yönetmen profili çiziyor.
Trank’in yönetmenlik koltuğundaki duruşunu sevsek de sevmesek de, bir yönetmen olarak imzasını taşıyan bazı temel özellikler var:
Chronicle ile başlattığı yükseliş grafiği, daha sonra Fantastic Four gibi dev prodüksiyonların getirdiği tartışmalarla bambaşka bir mecraya evrildi. Ancak Trank, sistemin dışına çıktığında neler yapabileceğini Capone ile tekrar gösterdi. Onun filmleri, mükemmel oldukları için değil, bir yönetmenin "ben buradayım ve anlatacak hikayem var" deme şekli oldukları için kıymetli. Biz burada onun hatalarını ya da başarılarını değil, yarattığı o kendine has, biraz tozlu ve biraz da hırçın sinematik evreni mercek altına alıyoruz.
Şimdi Josh Trank dosyasını kapattığımıza göre, senin için seçtiğimiz efsane filmlere ve yönetmenin detaylı filmografisine geçebilirsin. Hazırsan, perdeyi açıyoruz!
