Rose Adası’nın İnanılmaz Hikayesi

Hayatınızın herhangi bir noktasında, “Ya ben dünyadan sıkıldım, gidip okyanusun ortasında kendi ülkemi kursam acaba başıma ne gelir?” diye düşündünüz mü? Muhtemelen hayır, çünkü çoğumuz pazartesi sendromundan çıkmaya çalışırken vizyonumuz sabah içeceğimiz kahvenin markasıyla sınırlı kalıyor. Ancak Giorgio Rosa adında, mühendislik dehası ama sosyal becerileri biraz “kendine has” bir İtalyan, 1968 yılında tam da bunu yaptı. Rose Adası’nın İnanılmaz Hikayesi, bir başkaldırı öyküsünden ziyade, bürokrasinin ve “sistem” dediğimiz o devasa canavarın hayalleri nasıl öğüttüğünü ama bazen de nasıl komik durumlara düştüğünü anlatan, içinizi kıpır kıpır edecek bir 2020 yılı filmi.

Bir Mühendisin Delilikle Sınırı: Giorgio Rosa Kimdir?

Giorgio karakteri, aslında hepimizin içinde saklı olan o “her şeyi boş verip kendi düzenimi kurayım” diyen küçük isyancının ete kemiğe bürünmüş hali. Elio Germano’nun oyunculuğuyla hayat bulan bu karakter, ne tam bir dahi ne de tam bir çatlak, ikisinin tam ortasında, gri alanda gezinen biri. İtalya’nın katı kurallarından ve bürokratik engellerinden o kadar bıkmış ki, çözüm olarak uluslararası suların sağladığı boşluğu kullanıp okyanusun üzerine çelik bir platform dikmeye karar veriyor. Bu film, 12 Öfkeli Adam gibi sinema tarihine geçmiş epik dramlardan değil, daha çok, kendi çapında bir şeyler başarmaya çalışırken dünyaya kafa tutan, tatlı ve biraz da absürt bir adamın portresi.

Görsel ve İşitsel Şölen: 1960’ların İtalya’sına Yolculuk

Filmin atmosferi, izleyiciyi adeta 60’ların o renkli, umut dolu ama bir o kadar da çalkantılı atmosferine hapsediyor. Yönetmen Sydney Sibilia, renk paletini o kadar canlı kullanmış ki, kendinizi bir anda İtalya sahilinde güneşlenirken bulabiliyorsunuz. Müzik seçimleri ise filmin ritmiyle o kadar uyumlu ki, bazen kendinizi ayağınızı ritmik bir şekilde masaya vururken yakalayabiliyorsunuz. İzleyici için bu yapım, sadece hikayesiyle değil, yarattığı o nostaljik ve özgürlükçü atmosferle de izleyiciyi yakalamayı başarıyor.

Neden İzlemelisiniz?

Bu filmi izlemek için aslında devasa bir neden aramaya gerek yok. Eğer film arayışıyla listelerde saatler harcayıp hiçbir şeye karar veremeyen o garip gruptan biriyseniz, Rose Adası tam size göre. İşte nedenleri:

• Gerçek Bir Hikaye: İnanması güç ama film tamamen gerçek olaylara dayanıyor. İnsanların kendi devletlerini kurup Birleşmiş Milletler’e başvurması gerçekten yaşanmış bir olay!
• Bürokrasi Eleştirisi: Devletin o hantal yapısıyla dalga geçerken aslında ne kadar saçma bir noktaya savrulabileceğimizi çok ince bir mizahla gösteriyor.
• Görsel Estetik: 1960’ların o kendine has giyim tarzı, dönemin otomobilleri ve okyanusun uçsuz bucaksız maviliği, göz zevkinize doğrudan hitap ediyor.

Kimlere Hitap Ediyor?

Bu yapım, “Ben çok ciddi dram izlerim, beni ağlatmayan film film değildir” diyenlerin tercih edeceği bir tür değil. Ancak Dünyalı tarzında felsefi derinliği olan yapımları sevenler, gerçek olaylardan uyarlanan hikayeleri sevenler, “Wes Anderson estetiğini severim ama biraz daha İtalyan sosu olsa fena olmazdı” diyenler için biçilmiş kaftan. Özellikle hayalperestler, mühendislik öğrencileri ve “bu dünya neden böyle yönetiliyor ki?” diye kendi kendine soru soran o “sorgulayan” kitle, bu filmi mutlaka listesine almalı.

Objektif Bir Bakış: Güçlü ve Zayıf Yönler

Her film gibi Rose Adası da kusursuz değil, ama hata yaparken bile sempatik kalmayı başarıyor.

• Güçlü Yanları: Elio Germano’nun oyunculuk performansı tartışılmaz derecede doğal. Senaryo, karmaşık siyasi olayları bile basitleştirerek izleyiciyi yormadan aktarıyor.
• Zayıf Yanları: Bazen tempo biraz düşüyor ve hikayenin ana duygusu olan “devrimci ruh” hissi, romantik yan hikayelerin gölgesinde kalabiliyor. Ayrıca sonunun daha epik bağlanmasını bekleyenler biraz hayal kırıklığına uğrayabilir.

Kamera Arkasından Az Bilinen Detaylar

Filmin en etkileyici yanlarından biri, gerçek adanın 1969 yılında İtalyan donanması tarafından patlatılması. Evet, gerçekten havaya uçurdular! Filmde izlediğiniz platform, o dönemin fotoğrafları ve belgeleri incelenerek devasa bir havuzda yeniden inşa edildi. Ayrıca Giorgio Rosa’nın torunlarının da prodüksiyon sürecine katkı sağladığını ve çekimler sırasında duygusal anlar yaşadıklarını biliyor muydunuz?

Sonuç Yerine: Siz Olsaydınız Ne Yapardınız?

Rose Adası’nın İnanılmaz Hikayesi, izledikten sonra size “Keşke benim de okyanusun ortasında bağımsız bir platformum olsaydı” dedirtecek kadar sempatik bir yapım. Sistemle kavgalı olanlar, hayallerine tutunanlar veya sadece iyi vakit geçirmek isteyenler için bu film, Netflix kütüphanesinin gizli mücevherlerinden biri.

Peki, ya siz? Kendi ülkenizi kursaydınız, kurucu anayasanıza ekleyeceğiniz ilk madde ne olurdu? Ya da bu bürokratik canavara karşı sizin “Rose Adası” projeniz ne olurdu? Aşağıdaki yorumlar kısmında filmi nasıl bulduğunuzu ya da kendi hayali devletinizin ismini bizimle paylaşın. Belki de bir gün hep beraber o adaya gideriz, ne dersiniz?